شبکه توزیع آب لندن

اولین خط انتقال آب انگلستان در 1247 میلادی درشهر لندن ساخته شد.توسط یک لوله بزرگ ،آب از چشمه تی بورن به بخش های محدودی از مرکز شهر لندن انتقال می یافت. ثروتمندان شهر درکنار این خط لوله،  خانه های خود را بنا می کردند و برای استفاده از این آب پول پرداخت می کردند.البته اکثر شهروندان لندنی تا قرن شانزدهم از آب رودخانه تیمز برای آشامیدن استفاده می کردند.

همراه با افزایش جمعیت در اوائل قرن هفدهم، مصرف آب افزایش یافت و برای تامین آب مورد نیاز ، کانالی به طول 64 کیلومتر احداث شداین کانال آب را از چشمه های منطقه هرفورد شایر به لندن انتقال می داد. این طرح در سال 1613 میلادی به بهره برداری رسید و امروز بخشی از آن هنوز مورد استفاده قرار می گیرد.

در قرن 18  میلادی جمعیت لندن به یک میلیون نفر افزایش یافت و تامین آب و دفع فاضلاب به یکی از مهمترین مشکلات لندن مبدل شد.

تعفن بزرگ

در 1858 میلادی بوی فاضلابی که از رودخانه تیمز درفضای شهر متصاعدمی شد به قدری متعفن بودکه زندگی در لندن را مختل کرده بود،این مسئله باعث شد پارلمان به ساخت شبکه فاضلاب در لندن تن در دهد. ( این دوره درتاریخ انگلستان معروف به دوره تعفن بزرگ است) در این سال ها جمعیت لندن به مرز دو میلیون نفر رسیده بود وهمچنان بسیاری از فاضلاب های شهری به رودخانه تیمز هدایت می شد.

حتی اختراع اولین توالت داخل ساختمان در 1590 توسط هارینگتون و اختراع  فلاش تانک توسط برامه درسال  1700 میلادی بازهم نتوانست مشکلات بو و تعفن لندن را حل نمایدو تنها با ایجاد شبکه هاو تصفیه خانه های فاضلاب در سال های بعد وضعیت سروسامان یافت .

سیستم های اولیه فاضلاب

در 1805 برای شهر یک میلیونی لندن تنها 150 هزار چاه فاضلاب حفر شده بود و بسیار ی از  خانواده های لندنی همچنان به طور غیر قانونی فاضلاب چاه های خود را بر روی رودخانه تیمز که مهمترین منبع آب آشامیدنی لندن بود سرازیر میکردند.با ادامه آلودگی رودخانه و شیوع بیماریها، وضع به گونه ای شد که بالاخره در سال 1848  قانون بهداشت عمومی در خصوص رودخانه تیمز وضع شد و دراین کمیسیون تاسیس فاضلاب لندن نیز مورد تصویب قرارگرفت.

کمیسیون فاضلاب لندن

به خاطر شیوع بیماری وبا در سال 1832  اصلاح فاضلاب لندن مورد توجه قرارگرفت و با فراگیرشدن بیماری وبا و افزایش  مرگ ومیر در 1849  بالاخره پارلمان طرح شبکه فاضلاب لندن را تصویب نمود. فعالیت های جان اسنو وهمکارانش دراین زمینه نقش مهمی را ایفاکردآنهابا تحقیقات گسترده خودبه این نکته پی بردندکه علت وبا وجود ذرات بخار و آلودگی در هوا نیست بلکه عامل اصلی بیماری،  آلودگی آب آشامیدنی  شهر لندن است.

سیستم فاضلاب لندن

فاضلاب(sever )در زبان انگلیسی قدیم به معنای به سوی دریا(seaward) بوده است شاید دلیل آن هم به خاطر، قرنها سرازیر کردن فاضلاب به سوی دریا و رودخانه ها در انگلستان بوده است. سیستم فاضلاب لندن در اواخر قرن نوزدهم توسعه یافت.جوزف بازلاگتی مهندس عمران شهری به علت آنکه، بوی تعفن حاصل از سرازیر شدن فاضلاب  خانه ها به رودخانه تیمز فضای شهر را در برگرفته گرفته بود طرحی را برای انتقال فاضلاب ارائه داد .با توجه به هزینه زیادطرح در ابتدا با مقاومت پارلمان و دولت روبروشد اما با شیوع بیماری وبا و افزایش مرگ ومیر ناشی از آلودگی آب  پارلمان  مجبور شد با این طرح موافقت نماید وعملیات اجرائی شبکه فاضلاب لندن آغازشد .

این شبکه زیرزمینی گرانقیمت فاضلاب را به پائین رودخانه تیمز دور از مرکز شهر و محل تراکم جمعیت ،منحرف می کرد.بازلاگتی شش خط فاضلاب مجموعاً در حدود 160 کیلومتر در امتداد رودخانه ساخت که کار انتقال فاضلاب را در قسمت های مختلف شهر انجام می داد.

بین سال های 1859تا 1865 در حدود 720 کیلومتر خطوط اصلی فاضلاب و 21000 کیلومتر خطوط فرعی فاضلاب طراحی وساخته شد. برای ساخت این شبکه عظیم فاضلاب بیش از 318 میلیون عدد آجر، 7/2  میلیون متر مکعب خاکبرداری و 670 هزار متر مکعب بتن ریزی انجام شد.

درحال حاضر از همان سیستم فاضلاب قدیمی دوران ویکتوریائی کمتر از یک درصدشهر لندن استفاده می کنند.این سیستم با قطر 5/6  میلیمتر ( 1/4  اینچی )  برای زمانی که جمعیت لندن محدود بوده طراحی شده بود.درآن شرایط اگر بارندگی و آب باران سرازیری به فاضلاب افزایش می یافت و به موقع پمپاژ نمی شد معابر و خیابان های شهر را آب فرا می گرفت.

طرح های آینده

برای توسعه شبکه فاضلاب در شهر لندن یک تونل انتقال فاضلاب در حال ساخت می باشد که  می تواند تا حد زیادی مشکل فاضلاب لندن را حل نماید. این تونل به قطر 9 متر و به طول 35 کیلومتر از زیر بستر رودخانه تیمز عبور می کند.هزینه ساخت این تونل رقمی بالغ بر 2  میلیارد پوند برآورد می شود که برای تامین این مقدار پول سالانه به طور متوسط 12 پوند به هزینه قبوض آب شهروندان لندنی اضافه           می گردد.  انتظار می رود تا سال 2020 میلادی این تونل به بهره برداری کامل برسد .

شرکت  تیمز آب

شرکت  تیمز آب بزرگترین شرکت خدمات دهنده آب وفاضلاب در انگلستان است . این شرکت با بیش از 5000 نفر پرسنل هشت و نیم میلیون نفر مشترک آب و 13  میلیون و 600 هزارمشترک فاضلاب را تحت پوشش خدمات خود دارد.

 شرکت تیمز آب دارای  31100 کیلومترخطوط لوله اصلی آب ،  68000 کیلومتر خطوط فاضلاب،100 تصفیه خانه آب و 349 تصفیه خانه فاضلاب می باشد. با توجه به اینکه 20درصد از خطوط اصلی توزیع آب شهری لندن بیش از 150 سال قدمت دارد وهمچنین بیش از 40 درصد کل خطوط نیز عمر بالای 100 سال دارد تعویض لوله های فرسوده با  لوله های جدید یکی از اولویت های اصلی  این شرکت است.

دریک طرح جاه طلبانه این شرکت از سال 2003بیش از 1340  کیلومتر خطوط لوله قدیمی و فرسوده آب لندن را با خطوط جدید تعویض نموده است که تا پایان سال 2010  این مقدار به بیش از 1815 کیلومتر خطوط جایگزین می رسد.                                                                                                                                       

منابع:

  • The system plays a large part in English writer Neil Gaiman's 1996 novel Neverwhere.
  • The system plays a part in English writer Michael Robotham's 2005 novel Lost.
  • It also featured as one of the Seven Wonders of the Industrial World in the BBC television series of the same name.
  • Eleanor Updale's Montmorency (Beginning with Montmorency: Liar Thief Gentleman?) novels are set against the backdrop of construction of the London sewerage system.
  • The London sewerage system is also featured in Guitar Hero: Smash Hits as one of the venues.
  • The London sewerage system plays a large part in English writer Clare Clark's 2005 novel The Great Stink.